Υπάρχει μία έννοια στην ψυχολογία που ονομάζεται Ελάχιστη Διαφορά, που συνήθως αναφέρεται ως ''η αξιοπρόσεκτη διαφορά''. Πρακτικά, οι ψυχολόγοι το ερμηνεύουν αυτό ως μία αλλαγή την οποία κάποιος θα προσέξει στο 50% τουλάχιστον των φορών που θα συμβεί. Για παράδειγμα, σας ζητούν να κρατήσετε ένα ποτήρι που περιέχει νερό. Κλείνετε τα μάτια σας και όσο περισσότερο νερό προστίθεται (χωρίς κανέναν θόρυβο), θα πείτε πότε παρατηρήσατε μία αύξηση στο βάρος. Προφανώς, το βάρος μίας και μόνο σταγόνας νερού δεν θα προκαλέσει διαφορά, αλλά αν γεμίσει το ποτήρι μέχρι τη μέση σε κάποιο σημείο θα ενεργοποιήσει την ελάχιστη διαφορά.
Η αξιοπρόσεκτη διαφορά μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μετρήσουμε την αύξηση σε οποιοδήποτε ερέθισμα : φως, ήχος, βάρος, ζέστη, κρύο... ακόμη και στα διαβάσματα στο πόκερ.
Μπορεί να είναι προφανές ότι αν κάποιος δείχνει μία λεπτή διαφορά στις κινήσεις του – ίσως μία νευρική σύσπαση – τότε όσο μεγαλύτερη είναι αυτή η κίνηση, τόσο πιο εύκολο είναι να διαβάσουμε έναν αντίπαλο. Από την άλλη, όσο πιο προσεκτικοί είστε σε τέτοια λεπτά στοιχεία και διαβάσματα, τόσο πιο πιθανό είναι να τα συλλάβετε, ενώ άλλοι παίκτες στο τραπέζι μπορεί να τα χάσουν. Αυτά είναι καλά παραδείγματα της αξιοπρόσεκτης διαφοράς.
Ορίστε ένα παράδειγμα που μου έδειξε ένας επαγγελματίας παίκτης. Μου είπε να παρακολουθώ έναν συγκεκριμένο παίκτη στο τραπέζι του. Όταν αυτός ο παίκτης έκανε κάποιο μεγάλο ποντάρισμα, ακουμπούσε πίσω στην πλάτη της καρέκλας του. Όσο πιο πίσω καθόταν τόσο πιο σίγουρος ήταν για το χέρι του. Αν καθόταν τελείως μπροστά γέρνοντας προς το τραπέζι, έκανε μπλόφα. Ή ήταν σε κάποιο draw με κάποια outs. Αν ήταν τέρμα πίσω στην καρέκλα του τότε είχε τεράστιο χέρι. Πήρε στον επαγγελματία μερικές ώρες να πάρει αυτή την πληροφορία και να προσαρμόσει το διάβασμά του. Λειτουργούσε παρατηρώντας μία αξιοπρόσεκτη διαφορά στην συμπεριφορά του παίκτη.
Αργότερα, ένας άλλος παίκτης μου έδειξε μία διαφορετική πτυχή αυτής της ιδέας. Μου είπε ότι όταν έμενε τελευταίος να μιλήσει στο river, πάντα εκμεταλλευόταν την κατάσταση να στείλει ένα μήνυμα στους άλλους παίκτες του τραπεζιού. Πρώτα, πήρε την απόφαση για το πώς θα παίξει το χέρι του. Μόλις ήξερε ποιο θα είναι το παιχνίδι του, εκμεταλλεύτηκε το ότι ήταν ο τελευταίος που μιλάει. Έστελνε ένα μήνυμα σε όλους στο τραπέζι. Για παράδειγμα, θα έκανε πάσο το κατά πάσα πιθανότητα δεύτερο καλύτερο χέρι. Αλλά πριν κάνει πάσομιλούσε για το χέρι με τέτοιο τρόπο ώστε εμφανιζόταν ότι ήτα πολύ δύσκολη απόφαση γι'αυτό το πάσο. Μ'αυτόν τον τρόποπροσπαθούσε να αποθαρρύνει τους παίκτες να τον μπλοφάρουν, κάνοντας να φαίνεται ότι του είναι πολύ δύσκολο να πετάξει τα φύλλα του.
Δείτε τι μου είπε : ''Σχεδόν ποτέ δεν παίζεις αυτή τη σκηνή για τον παίκτη που είναι στο χέρι μαζί σου, δίνει ήδη την απαραίτητη προσοχή. Μίλας ή παριστάνεις κάτι για να κάνεις τους άλλους παίκτες να προσέξουν και να πάρουν την πληροφορία που θέλεις εσύ να τους δώσεις. Πρέπει να μιλήσεις τόσο ώστε να τους κινήσεις την περιέργεια αλλά όχι τόσο πολύ ώστε να καταλάβουν ότι προσπαθείς να τους περάσεις ένα μήνυμα.''
Με άλλα λόγια, προσπάθεις να κάνεις τους παίκτες να προσέξουν τόσο το παιχνίδι σας ώστε να πάρουν το μήνυμα αλλά όχι τόσο ώστε να προσέξουν ότι το μήνυμα έρχεται σε συσκευασία δώρου και πιθανότατα χρονομετρεί σαν μία καλοστημένη ωρολογιακή βόμβα. Η αξιοπρόσεκτη διαφορά δουλεύει με αρκετούς τρόπους, αλλά όσο πιο λεπτή είναι η έννοια ''αξιοπρόσεκτη'', τόσο περισσότερα θα κερδίσετε από την πληροφορία που δίνετε ή λαμβάνετε.
Δεν υπάρχουν σχόλια
Προσθέστε το Σχόλιο σας