Τζεφ Μάντσεν: Ταπεινός, Συγκροτημένος και Άξιος Σεβασμού

Τζεφ Μάντσεν: Ταπεινός, Συγκροτημένος και Άξιος... 0001

Έχει περάσει κάτι λιγότερο από ένας μήνας από την μέρα που ο Τζεφ Μάντσεν έκανε αισθητή την παρουσία του στα τουρνουά πόκερ - έχοντας συμμετάσχει σε 4 τελευταία τραπέζια, έχοντας κερδίσει δύο βραχιόλια και πάνω από 1,4 εκατομμύρια δολάρια στο φετινό Παγκόσμιο Πρωτάθλημα – και ήδη εμφανίζονται οι πρώτοι υποστηρικτές αλλά και επικριτές του «πολύ σκληρού για να πεθάνει» Τζεφ, οι περισσότεροι εκ των οποίων δεν γνωρίζουν απολύτως τίποτα για εκείνον. Τον περιγράφουν με διαφορετικούς τρόπους: ο 21χρονος παίχτης του διαδικτύου, ο ξεπεσμένος τζογαδόρος που ξόδεψε όσα είχε μαζέψει σε όλη του τη ζωή για να παίξει στο τουρνουά, το παιδί της παρέας, ο κωλόφαρδος ή ακόμη και ο καλύτερος παίχτης τουρνουά στον κόσμο. Τίποτε από τα παραπάνω δεν είναι αλήθεια, όπως θα σας πει πρώτος ο ίδιος ο Μάντσεν.

Ο Μάντσεν έμαθε κυρίως να παίζει μέσω ζωντανών παιχνιδιών στο καζίνο Κούμας της Νότιας Καλιφόρνια. Για να συμμετάσχει στα τουρνουά, δανείστηκε κάποια χρήματα από το πλεόνασμα που είχε για τα δίδακτρα του κολεγίου του διότι χρηματοδοτούσε τις σπουδές του καλά και ήταν αρκετά τυχερός ώστε να γνωρίζει πως θα του έμεναν κάποια χρήματα όταν θα τελείωνε το σχολείο. Ξέρει πως είτε θα τον υπερεκτιμήσουν είτε θα τον μισήσουν και καταλαβαίνει πως ακόμη έχει πολλά να μάθει για το πόκερ. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς πως είναι απλώς τυχερός, αυτοί είναι γελοίοι. Κανείς παίχτης δεν μπορεί να συμμετάσχει σε τέσσερα τελευταία τραπέζια μόνο λόγω τύχης.

Κανένα από τα τελευταία τραπέζια στα οποία έπαιξε ο Μάντσεν δεν είχε τηλεοπτική κάλυψη, οπότε θα είναι δύσκολο για τους τακτικούς θεατές να διαπιστώσουν το στυλ του παιχνιδιού ή το επίπεδο δεξιοτεχνίας του. Τόσο το καλύτερο για τον Μάντσεν. «Χαίρομαι που τα χέρια δεν θα μεταδοθούν τηλεοπτικά,» μου είπε. «Ενδεχομένως να δείξουν ορισμένα και το ESPN θα με παρουσιάσει με κάποιον τρόπο. Στάθηκα τυχερός σε μερικά απ' αυτά, όπως όταν έπιασα μια Ντάμα έχοντας QQ εναντίον ΑΑ, όμως ελπίζω να δείξουν περισσότερα από αυτά.» Οτιδήποτε κι αν αποφασίσει να μεταδώσει το ESPN πάντως, ένα είναι σίγουρο: Ο Τζεφ Μάντσεν ξέρει να παίζει.

Η πρώτη φορά που τον συνάντησα ήταν όταν ήταν πρώτος σε μάρκες στο τουρνουά Omaha, στο οποίο στη συνέχεια τερμάτισε τρίτος. Όταν του πήρα συνέντευξη εκείνη τη μέρα, μου φάνηκε ένας εξαιρετικά μετρημένος άνθρωπος. Στα 21 του χρόνια και όντας 66.000 δολάρια πλουσιότερος, η ερώτηση που του έκανα ήταν αν ένοιωθε απογοητευμένος που δεν είχε κερδίσει το βραχιόλι και τι θα έκανε με τα χρήματα. «Καθόλου,» μου απάντησε εκείνη τη μέρα. «Ο Τζακ Ζβέρνερ παίζει πάρα πολύ καιρό και άξιζε πραγματικά αυτό το βραχιόλι. Έπαιξε φανταστικά.»

«Και με τα χρήματα,» τον ρώτησα. «Πόσο πολύ θα διασκεδάσεις τώρα;»

«Μάλλον θα πάω για ένα ποτό με τους φίλους μου,» μου είπε, «αλλά τίποτα το εξαιρετικό. Έχω να παίξω και σε άλλα τουρνουά. Δεν έχω αυτοκίνητο, οπότε ίσως αγοράσω ένα.»

«Κάτι σαν Μερσεντές ας πούμε;» ρώτησα, προσπαθώντας να βρω ένα στοιχείο τρέλας πάνω του ώστε να το προσθέσω στο άρθρο μου. «Όχι,» μου απάντησε γελώντας, «κάτι φθηνότερο από αυτό. Δεν πρόκειται να τα πετάξω αυτά τα λεφτά.»

«Ώστε θα αγοράσεις ένα ΚΙΑ ας πούμε,» είπα αστειευόμενος. «Ναι, σωστά μιλάς. Ο Τζεφ Μάντσεν είναι χαρούμενος που κέρδισε και θα αγοράσει ένα ολοκαίνουριο ΚΙΑ!» απάντησε εκείνος με χιούμορ. Αυτός είναι ο Τζεφ Μάντσεν – ανέμελος, μετριόφρων και το σημαντικότερο, με αρκετό μυαλό στο κεφάλι του. Είναι ο λόγος που όσοι τον υποστηρίζουν τον έχουν τόσο ψηλά σε εκτίμηση και ο λόγος που όχι μόνο γίνεται μία από τις μεγαλύτερες απειλές στο σιρκουί αλλά και ένας από τους πιο συμπαθητικούς παίχτες παγκοσμίως.

Είδα τον Μάντσεν 11 μέρες μετά στο τελευταίο τραπέζι του No-Limit Hold'em και σοκαρίστηκα. Δύο τελευταία τραπέζια σε δύο εβδομάδες είναι κάτι το εκπληκτικό. Μέσα στο δωμάτιο εντόπισα τον Τζακ Ζβέρνερ και τον πλησίασα. «Το παιδί που είχες κερδίσει, ο Μάντσεν, είναι σε ένα ακόμη τελευταίο τραπέζι,» του είπα. Ο Ζβέρνερ είναι αρκετά εκφοβιστική προσωπικότητα. Είναι ένας τεράστιος ηλικιωμένος άντρας που δεν του αρέσουν τα ΜΜΕ και το να μιλά γενικά στο κοινό. Προσπάθησα να του πάρω συνέντευξη μετά το τουρνουά και με άφησε να περιμένω πάνω από 45 λεπτά ενώ μου είχε υποσχεθεί πως θα επέστρεφε πριν να φύγω. Όταν όμως του ανέφερα τον Μάντσεν, τα μάτια του φώτισαν και τον είδα να χαμογελάει για πρώτη φορά στις 15 ώρες που τον είχα παρακολουθήσει. «Ναι, ξέρει πράγματι να παίζει καλά,» μου είπε. «Και είναι και καλό παιδί επίσης, πολύ συγκροτημένο.»

Ο Μάντσεν στην συνέχεια κέρδισε το τουρνουά και προσέθεσε 660.000 δολάρια στο σύνολο των κερδών του για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Έφτασα κοντά του να του δώσω συγχαρητήρια και εκείνος με είδε και με αγκάλιασε. Του λέω: «Δύο ΚΙΑ τώρα, έτσι;» Γέλασε και κούνησε καταφατικά το κεφάλι του. Τον ρώτησα: «Θα γίνεις επαγγελματίας τώρα;» Ξαφνικά σοβάρεψε και μου είπε: «Θα προσπαθήσω πολύ σκληρά να τελειώσω το σχολείο.» Κοίταξα τις 660.000 δολάρια σε μετρητά που ήταν σκορπισμένα στο τελευταίο τραπέζι όπως επίσης και το χρυσαδαμάντινο βραχιόλι στον καρπό του και έμεινα εντυπωσιασμένος με την πειθαρχεία του. «Οπότε, καλή τύχη στο υπόλοιπο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.» του είπα. Που να' ξερα πως δεν θα την χρειαζόταν καθόλου.

Έξι μόλις μέρες μετά τον ξαναείδα. «Αυτό αρχίζει να καταντάει αστείο,» σκεφτόμουν. Κέρδισε τον E-Dog (Έρικ Λίντγκρεν) και προσέθεσε ακόμη 643.000 δολάρια στον τραπεζικό του λογαριασμό. Με εντόπισε μέσα στο κοινό και ήρθε να με χαιρετήσει. «Έχεις αρχίσει να διασκεδάζεις όπως οι ροκ σταρ;» τον ρώτησα. «Όχι, δεν είχα καθόλου χρόνο. Απλώς ξεκουράζομαι και προετοιμάζομαι για τα τουρνουά αυτά.» Τον ρώτησα ξανά για το κολέγιο. Ακόμη και με ένα εκατομμύριο δολάρια, εξακολουθούσε να παραμένει σταθερός – θα επιστρέψει.

Όσο για τον Λίντγκρεν, φαινόταν συντετριμμένος. Προσπαθούσε να κερδίσει το πρώτο του βραχιόλι, όμως δεν ήταν γραφτό να γίνει εκείνη τη μέρα. 20 λεπτά ύστερα από την λήξη του τουρνουά, ηρέμησε κάπως και πήγε δίπλα στον Μάντσεν για να τον συγχαρεί και να του πει πως έπαιξε εξαιρετικά, προσκαλώντας τον ταυτόχρονα για ένα γεύμα με σούσι μες στην εβδομάδα.

Στο αμέσως επόμενο τουρνουά που μετείχε ο Μάντσεν, μοιάζει ανεξήγητο όμως φτάνει ξανά στο τελευταίο τραπέζι του 7 Card Stud. Οι επαγγελματίες άρχισαν να τον προσέχουν και με ρωτούσαν καθ' όλη τη διάρκεια της μέρας πως τα πήγαινε. Ο Ντέιβιντ Ουίλιαμς, από το δικό του τελευταίο τραπέζι στην άλλη άκρη του δωματίου, αρκετές φορές ρωτούσε για το πώς είναι η κατάταξη στις μάρκες και κάθε φορά που ο Μάντσεν είχε ποντάρει τα ρέστα του σηκωνόταν για να του φωνάξει καλή τύχη. Ο Ουίλιαμς έπαιζε ένα χέρι αγωνιζόμενος για να κερδίσει το δικό του βραχιόλι, όμως φαινόταν αρκετά ανήσυχος για την μοίρα του Μάντσεν. Ο Γκάβιν Σμιθ έφτασε στο τραπέζι και είπε στον Μάντσεν: «Αν συνεχίσεις με αυτό το ρυθμό, δεν θα έχει μείνει κανένας να παίξεις εναντίον σου σε 10 χρόνια!» Στο τελευταίο του χέρι, ο Νόα Μπέκεν και ο Ζαν-Ρόμπερτ Μπελάντ κοίταζαν ανήσυχοι, ενώ ο Ουίλιαμς περίμενε με ανυπομονησία να μάθει τι συνέβη. Ο Μάντσεν τελικά τερμάτισε τρίτος και κέρδισε 66.000 δολάρια ακόμα. Είχε σαφώς την μικρότερη εμπειρία στο stud από τους αντιπάλους του – παίζει λίγο στο διαδίκτυο αλλά μέχρι εκεί. Παρόλα αυτά, οι αντίπαλοί του είχαν μείνει κατάπληκτοι με το παιχνίδι και την σταθερότητά του.

Ο τελικός νικητής, Πατ Πόελς, είπε για τον Μάντσεν: «Είμαι εξαιρετικά εντυπωσιασμένος με τον τρόπο που παίζει. Είναι πολύ καλός στο να κερδίζει μερικά μικρά ποτ από δω και από κει και στο να πηγαίνει πάσο όταν τα φύλλα του δεν είναι καλά. Παίζει πολύ καλά.»

Ο Μπιλ Έντλερ, παίχτης του σιρκουί ο οποίος τερμάτισε πέμπτος στο τουρνουά, με λίγα λόγια περιέγραψε το πώς αισθάνονται όλοι για τον Μάντσεν όταν παίζουν μαζί του λέγοντάς μου: «Θα ήθελα να τον μισήσω αυτόν τον τύπο γιατί είναι τόσο επιτυχημένος, όμως κάτι τέτοιο είναι αδύνατο καθώς είναι εξαιρετικά συμπαθητικό παιδί.»

Η τελευταία φορά που είδα τον Μάντσεν ήταν στο Κύριο Τουρνουά. Ήταν πλέον αναγνωρίσιμος και ντυμένος από την κορφή ως τα νύχια με ρούχα της Full Tilt. Εξακολουθεί όμως να είναι το ίδιο φιλικό παιδί με πριν. Μια κυρία κάθισε δίπλα του αφού είχε αλλάξει τραπέζι και τον ρώτησε: «Είσαι ο…. ΤΖΕΦ ΜΑΝΤΣΕΝ;» Γέλασε και κούνησε καταφατικά το κεφάλι του. Κουβέντιαζε με το τραπέζι του όλη την ημέρα και οι παίχτες αργότερα μου είπαν το πόσο μεγάλη ευχαρίστηση ήταν να παίζουν μαζί του. Ο Άαρον Μπάρτλεϊ αστειευόταν μαζί του και τον αποκάλεσε «Άνθρωπο της βροχής» λόγω της απίστευτης διανοητικής του ευθυκρισίας. Εκείνος και ο Ρομπ Λέντερερ, ο οποίος ήταν πρώτος σε μάρκες, κουβέντιαζαν επίσης όλη τη μέρα. Ο Τζεφ αποκλείστηκε προς το τέλος της μέρας 2Α και οι αντίπαλοί του στο τραπέζι στενοχωρήθηκαν που έφυγε.

Τον ρώτησα για τελευταία φορά: «Ώστε θα επιστρέψεις πράγματι στο σχολείο; Πως θα συγκεντρώνεσαι στην τάξη όταν τον τελευταίο μήνα έχεις παίξει για εκατομμύρια με τύπους όπως ο E-dog;» Χαμογέλασε και μου είπε: «Σίγουρα θα σκέφτομαι το πόκερ κάποιες στιγμές κατά τη διάρκεια του μαθήματος, όμως θα επιστρέψω στο σχολείο. Ενδεχομένως να παίξω σε μερικά τουρνουά των 10.000 δολαρίων μέχρι το τέλος του χρόνου ενώ θα περνάω τις τάξεις.» «Ακόμη δεν έχεις αυτοκίνητο;» τον ρώτησα. «Ναι, αλλά μάλλον δεν χρειάζομαι τώρα. Μάλλον θα πάρω ένα Τογιότα.»

Το Τογιότα είναι το βραβείο για τον Παίχτη της Χρονιάς στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και είναι ένα ταιριαστά λιτό βραβείο για έναν από τους πιο συγκροτημένους ανθρώπους που είχα την ευκαιρία να γνωρίσω, τον απλό φοιτητή κολεγίου και νικητή δύο βραχιολιών Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Τζεφ Μάντσεν.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Τι νομίζετε;