To Pokernews συναντά τον N. Πανόπουλο και τον Η. Καματάκη - Μέρος 2ο

To Pokernews συναντά τον N. Πανόπουλο και τον Η. Καματάκη... 0001

Συνεχίζουμε με το δεύτερο μέρος της κουβέντας με τον Ν. Πανόπουλο και τον Η. Καματάκη.

Pokernews: Τελικά τι χρειάζεται να κάνει ένας καινούριος παίκτης για να γίνει επαγγελματίας;

Η.Κ: Τι παιδεία έχει; Τι υπόβαθρο; Τι ικανότητες;

Ν.Π: Από τις ιδιότητες που αναφέραμε πριν ποιες έχει;


Pokernews: Δηλαδή πρακτικά μου λέτε ότι υπάρχουν και παίκτες που δεν μπορούν να γίνουν επαγγελματίες;

Η.Κ: Εννοείται όπως και σε όλα τα πράγματα. Για παράδειγμα αν είσαι κοντός δεν θα τα καταφέρεις μάλλον στο μπάσκετ. Μπορεί να γίνεις καλός στο ποδόσφαιρο. Βέβαια πάντα υπάρχει η πιθανότητα κάποιος να τα καταφέρει άλλα είναι στατιστικά λιγότερο πιθανό. Γενικά αν κοιτάξουμε τους καλύτερους παίκτες στον κόσμο θα δούμε ότι οι περισσότεροι από αυτούς είναι άνθρωποι των θετικών επιστημών, με παιδεία και γνώσεις. Ένα ποσοστό περίπου 70% έχει αυτά τα στοιχεία.

Ν.Π: Εννοείται ότι υπάρχουν και μεγάλοι παίκτες που δεν πληρούν τις παραπάνω προϋποθέσεις.


Pokernews: Για παράδειγμα ο Scotty Nguyen που κέρδισε πρόσφατα το H.O.R.S.E. event στο W.S.O.P.

N.Π: Δεν γνωρίζω συγκεκριμένα για τον Scotty και ξέρω ότι πολλές φορές μας ξεγελάει και η εμφάνιση. Για παράδειγμα ο Doyle Brunson. Αν τον δει κάποιος μάλλον δεν θα του γεμίσει το μάτι έτσι πως τον βλέπει σαν cowboy. Όμως έχει παιδεία και μαθηματικό υπόβαθρο.

Η.Κ: Υπάρχουν οι εξαιρέσεις πάντως. Ο Stu Ungar για παράδειγμα δεν νομίζω να ήξερε και πολλά μαθηματικά. Από αυτές τις ιδιότητες που λέγαμε πριν τις είχε και τις πέντε, μπορεί να μην κατείχε τα μαθηματικά αλλά ήταν πολύ καλός στα υπόλοιπα. Για μένα ο ιδανικός παίκτης που μπορεί να γίνει πολύ καλός είναι κάποιος που έχει τα στοιχεία του Chris Ferguson. Ένα τέτοιο στυλ ανθρώπου θα μπορούσε να γίνει κορυφαίος παίκτης.

Ν.Π: Και κοίταξε τελικά ο Stu Ungar δεν τα κατάφερε. Όχι λόγο του πάθους. Δεν τα κατάφερε κανονικά. Ήταν σπουδαίος παίκτης αλλά πολλές φορές έχανε όλα του τα χρήματα στο παιχνίδι.

Η.Κ: Άρα μάλλον δεν υπολόγιζε το standard deviation στα high stakes cash games που έπαιζε και ότι μπορούσε να χάσει μέσα σε 40-50 ώρες 1 εκατομμύριο. Άλλωστε ο Stu Ungar έγινε διάσημος μέσα από κάποια τουρνουά στα οποία η διακύμανση είναι πολύ μεγάλη και είναι σίγουρο ότι στάθηκε και τυχερός για να τα κερδίσει. Για μένα ο σπουδαίος παίκτης είναι αυτός που στα cash games έχει σταθερά κέρδη ανά χρόνο και σε ένα μεγάλο αριθμό τουρνουά έχει πολλά καλά αποτελέσματα. Το να κερδίσει κάποιος ένα τουρνουά δεν σημαίνει τίποτα. Για παράδειγμα ο ένας στους δύο που κερδίζουν Main Event στο EPT δεν μπορούν να κερδίσουν σε no limit cash games $2-4. Αυτό μας δείχνει πόσο μεγάλη διακύμανση υπάρχει και ότι το μόνο που μετράει είναι η διάρκεια όπως και σε πολλούς ακόμα τομείς στη ζωή.


Pokernews: Οπότε για να ξαναγυρίσουμε στην αρχική ερώτηση αν ένας παίκτης πληροί τις προϋποθέσεις που θέσαμε, ποια είναι τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσει αν θέλει να ασχοληθεί σοβαρά με το παιχνίδι;

Ν.Π: Πρέπει να ξεκινήσει διαβάζοντας αλλά και παίζοντας παράλληλα σε όρια που του επιτρέπουν τα λεφτά του και να προσπαθεί να ανεβαίνει σιγά σιγά. Είναι πολύ βασικό όμως πέρα από την γνώση που δίνουν τα βιβλία να παίξει κάποιος πολλά χέρια, κάποια εκατομμύρια για να δει πολλές διαφορετικές περιπτώσεις και να αντιμετωπίσει καταστάσεις. Για να καταλάβεις καλύτερα αυτό που σου λέω θα αναφερθώ σε μία παρτίδα που έπαιξα πριν από ένα μήνα στην Ρουμανία και την έχω δημοσιεύσει και στο site μας ( http://www.pokerpros.gr ) με το όνομα «Παγιδευμένος» στην κατηγορία «Πόσο καλά παίζετε». Σε αυτό το χέρι έχω ΚΚ, κάνω set στο flop αλλά έχουν δει το flop 6 παίκτες. Ήταν η πρώτη φορά που αντιμετώπιζα αυτήν την κατάσταση. Ένιωθα πραγματικά αμήχανος. Δεν μου είχε τύχει ποτέ κάτι αντίστοιχο. Ακριβώς για αυτό το λόγό είναι σημαντικό να παίξει κάποιος πολλά χέρια.

Η.Κ: Είναι πολύ σημαντική η εμπειρία. Αλλά πρέπει να αρχίσει από το διάβασμα. Να διαβάσει δύο τρία βιβλία, να κάνει κάποιους υπολογισμούς πάνω στο παιχνίδι, να αρχίσει να παίζει και μετά βλέποντας και κάνοντας να βρει τα stakes που του ταιριάζουν. Είναι βασικό επίσης να είναι άνθρωπος που θέλει να βελτιώνεται συνεχώς και να μαθαίνει. Είναι μία διαδικασία στην οποία μέχρι να κλείσεις τα μάτια σου πρέπει να μαθαίνεις. Ένας τέτοιός άνθρωπος που ψάχνεται συνέχεια μπορεί να γίνει επιτυχημένος.


Pokernews: Τι στόχους βάζετε για το μέλλον; Θέλετε να κερδίσετε ίσως κάποιο συγκεκριμένο τουρνουά; Να πιάσετε μία συγκεκριμένη απόδοση στα cash games;

N.Π: Κοίταξε η βελτίωση των κερδών δεν με απασχολεί σαν στόχος έτσι και αλλιώς γίνεται σιγά σιγά. Τώρα όσον αφορά τα τουρνουά δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο στόχο. Απλά θα πάω σε ένα τουρνουά που μου αρέσει ο τόπος που γίνεται, θα υπάρχουν παράλληλα καλά cash games και δεν θα υπάρχει φορολογία (Σ.Σ: Είχε προηγηθεί μία κουβέντα σχετικά με την υπερβολική φορολογία που υπάρχει στα τουρνουά στην Αμερική και εδώ ο κ. Πανόπουλος αναφέρεται σε αυτό). Γιατί είναι τελείως ασύμμετρη μερικές φορές η φορολογία. Θα παίξεις για παράδειγμα σε δέκα τουρνουά θα χάσεις και στα δέκα. Θα παίξεις στο επόμενο και θα κερδίσεις τα χρήματα που έχασες. Αν είναι να δώσεις το 30% σε φορολογία δεν σε συμφέρει. Βγαίνεις χαμένος

Η.Κ: Για εμάς δεν έχει κανένα νόημα να πάμε να παίξουμε σε ένα τουρνουά το οποίο εκτός του rake 5-10% έχει και φορολογία 30%. Το Return Of Investment που πρέπει να έχεις σε αυτήν την περίπτωση για να είσαι winning player είναι εξωπραγματικό οπότε δεν έχεις κανένα λόγο να πας. Φέτος ξεκινήσαμε να παίζουμε στα EPT τα οποία μας αρέσουν και πηγαίνουμε. Άλλωστε είναι ένας καλός λόγος για βγαίνουμε από το σπίτι μας και να ξεκολλάμε από το Internet. Όπως είπε και ο Νίκος προσπαθούμε να πηγαίνουμε σε αυτά τα τουρνουά που έχουν καλά cash games και συνήθως παίζουμε και μεγάλα παιχνίδια εκεί με stakes μέχρι και 50-100. Πολλές φορές μάλιστα έχουμε παίξει και με γνωστούς παίκτες όπως ο Sorel Mizzi, ο Dario Minieri και η Annette Obrestad, οι οποίοι είναι γενικά πολύ καλοί στα τουρνουά αλλά υστερούν αρκετά στα cash games. Μάλίστα οι πιο πολύ από αυτούς χάνουν σε αυτά τα παιχνίδια ενώ πολλές φορές παίζουν και πολύ μεγάλα παιχνίδια τα οποία ίσως δεν θα έπρεπε να παίζουν. Εμένα πάντως μου αρέσουν και τα τουρνουά. Είναι μία αλλαγή. Πιστεύω ότι χρειάζεται λιγότερη ικανότητα στα τουρνουά και είναι τελικά πιο διασκεδαστικά.


Pokernews: Τι από τα δύο προτιμάται cash ή τουρνουά; Είναι τελικά δύο τόσο διαφορετικά παιχνίδια;

N.Π: Σίγουρα είναι διαφορετικά παιχνίδια. Εγώ προσωπικά προτιμώ τα cash games. Υπάρχει μία επικάλυψη ανάμεσα στα δύο παιχνίδια. Η γνώση που χρειάζεται κάποιος για να παίξει cash games είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή που χρειάζεται για τα τουρνουά. Για τα τουρνουά χρειάζεται και κάτι επιπλέον να ξέρεις αλλά είναι πολύ λίγο αυτό. Δηλαδή ένας παίκτης ο οποίος έχει το παιχνίδι στο cash πολύ λίγα πράγματα χρειάζεται για τα τουρνουά. Ενώ το αντίστροφο δεν ισχύει.

Η.Κ: Για να το πούμε απλά αυτός που παίζει καλό cash game χρειάζεται να ξέρει από το 1 έως το 10 το τουρνουά θέλει το 10, το 11 και το 12. Άρα αυτός που παίζει cash πρέπει να μάθει μόνο το 11 και το 12 και τα έχει όλα. Ακριβώς για αυτό το λόγο πάρα πολλοί cash gamers γίνονται πολύ καλοί στα τουρνουά και πάρα πολλοί παίκτες τουρνουά χάνουν τα λεφτά τους στα cash games. Όχι μόνο τα χάνουν αλλά σε πολλούς από αυτούς όπως o Chris Moneymaker, o Greg Raymer, o Sorel Mizzi τελικά δεν μένει τίποτα. Για παράδειγμα ο Mizzi στο EPT στην Βαρκελώνη πέρυσι έπαιζε 300-600 No limit και σε κάποια φάση έχασε ποτ 260.000. Τα χρήματα κάποτε τελειώνουν και ειδικά αν δεν κατέχεις το παιχνίδι που παίζεις. Μπορεί να είναι φανταστικός παίκτης στα τουρνουά αλλά στο cash game δεν τα καταφέρνει και παίζει και πολλές φορές πολύ μεγάλα παιχνίδια.

Ν.Π: Στο τουρνουά η αλήθεια είναι ότι υπάρχει μία πρόσθετη ικανότητα που πρέπει να έχεις. Να μπορείς να παίξεις καλά τους κακούς παίκτες. Αυτό είναι κάτι που δεν το έχεις σε high stakes cash games και έχει σαν αποτέλεσμα πολλοί καλοί cash gamers να μην τα πηγαίνουν τόσο καλά όσο κάποιοι tournament players. Αυτό που δίνει τελικά το πλεονέκτημα στον παίκτη των τουρνουά είναι ότι μπορεί να παίζει καλύτερα τον κακό παίκτη. Ενώ ο παίκτης των cash games έχει συνηθίσει αλλιώς και μπορεί να κάνει πολύ μελετημένες κινήσεις τις οποίες όμως δεν αντιλαμβάνεται ο κακός παίκτης. Πάει να του πει ένα παραμύθι το οποίο ο άλλος δεν ακούει.

Η.Κ: Πολλές φορές σε τουρνουά κάνω bet στον αντίπαλο και είναι σαν του λέω «Φίλε αυτό έχω, στο λέω στο pre-flop, στο λέω στο flop, στο λέω και στο turn» και απλά ο άλλος δεν καταλαβαίνει. Δεν ξέρει να κάνει fold. Δεν έχει την ικανότητα να αντιληφθεί τι έχω, να δει ότι χάνει και να πετάξει τα φύλλα του. Ακριβώς για αυτό το λόγο και τα τουρνουά με πολλούς κακούς παίκτες έχουν μεγάλο standard deviation. Γιατί αν δεν πιάσεις φύλλο δεν μπορείς να κάνεις κινήσεις οπότε σίγουρα θα χάσεις. Αν πάλι πιάσεις φύλλο θα πληρωθείς πολύ περισσότερο από το κανονικό οπότε θα κάνεις μεγάλες διαφορές στα αποτελέσματα. Ακριβώς για αυτό το λόγο και παίκτες που παίζουν σε τουρνουά με πολλά qualifiers όπως τα WSOP, EPT μπορεί να κάνουν διάκριση τέσσερα και πέντε χρόνια.


Pokernews: Θα ήθελα να σας ρωτήσω πάνω σε αυτό. Άκουσα πρόσφατα μία συνέντευξη που έδωσε ο Phil Helmuth στο WSOP στην οποία έλεγε ότι είχε καιρό να κάνει κάποια επιτυχία και είχε αρχίσει να ανησυχεί για τις ικανότητες του. Σας συμβαίνει εσάς αυτό; Όχι απαραίτητα μόνο στα τουρνουά αλλά ίσως και με έναν κακό μήνα στο cash;

Ν.Π: Κοίτα στα τουρνουά είναι λογικό να μπαίνουν τέτοια ερωτήματα. Γιατί είναι τόσο μεγάλο το standard deviation που αν για παράδειγμα θέλεις να κερδίσεις κάποιο τουρνουά στο WSOP ακόμα και καλός να είσαι μπορεί να παίζεις 50 χρόνια και μην τα καταφέρεις ποτέ. Σε ένα field 6000 παικτών για να φτάσεις να μπεις στα λεφτά μπορεί να χρειαστείς να παίξεις μέχρι και 15 καταστάσεις coin flip. Άρα έχεις ένα προς δύο στην δεκάτη πέμπτη πιθανότητα να επιβιώσεις. Έτσι είναι τα νούμερα. Για αυτό το λόγο προτιμούμε και το cash. Γιατί δεν έχεις να αντιμετωπίσεις τέτοιες καταστάσεις. Δηλαδή ακόμα και αν έχεις έναν κακό μήνα το χρόνο αυτό σημαίνει ότι απλά αυτόν τον μήνα δεν θα έχεις κέρδος.


Pokernews: Αυτό δηλαδή είναι ένας κακός μήνας;

H.K: Αυτό είναι. Όταν παίζεις πολλές ώρες και πολλά τραπέζια το deviation μειώνεται. Πάντως μπορεί να σε πιάσει μερικές φορές. Πριν από δύο μήνες περίπου είχα ένα μήνα χωρίς κέρδος. Οπότε άρχισα να αναρωτιέμαι τι γίνεται. Πήγα όμως γρήγορα στο excel είδα τη λεφτά που έχω βγάλει τα τελευταία δυόμισι χρόνια και ησύχασα. Έκανα την ψυχοθεραπεία μου!


Pokernews: Πόσες ώρες ασχολείστε την ημέρα; Πόσες από αυτές παίζεται και πόσες από αυτές μελετάται το παιχνίδι;

Ν.Π: Εγώ συνήθως στο Internet παίζω τρεις ώρες την ημέρα. Αυτή την περίοδο ασχολούμαι και με το site μία δύο ώρες. Τώρα, όσον αφορά αυτό με την μελέτη πάντα είσαι σε μία διαδικασία που σκέφτεσαι. Σκέφτεσαι πως τα πήγα αυτό το τρίωρο που έπαιξα, έπαιξα καλά, βελτιώθηκα, είναι μία συνεχής διαδικασία. Κάπου κάπου παίρνεις και κανένα βιβλίο αν βγει κάτι ενδιαφέρον να δεις και άλλες απόψεις.

Η.Κ: Εγώ τον πρώτο χρόνο έπαιξα πάρα πολλές ώρες. Γύρω στις 1500 ώρες και έπαιζα και 6 τραπέζια. Το δεύτερο χρόνο με τα κέρδη μου αγόρασα το σπίτι μου και ηρέμησα λίγο. Έπαιξα πολύ λιγότερες ώρες, γύρω στις 80-90 τον μήνα. Αυτόν τον χρόνο παίζω περίπου τρεις με τέσσερις ώρες την ημέρα. Καμία φορά μπορεί να παίξω πέντε με έξι ώρες αν έχω καλό παιχνίδι και νιώθω ξεκούραστος αλλά γενικά είμαστε ήπιοι δεν το παρακάνουμε.


Pokernews: Η αλήθεια είναι ότι περίμενα να ακούσω πολλές παραπάνω ώρες καθώς κατά καιρούς έχουμε ακούσει για επαγγελματίες που παίζουν 8 με 10 ώρες και ίσως και ακόμα παραπάνω.

Η.Κ: Κοίτα από το παιχνίδι υπάρχει σίγουρα φθορά. Η αδρεναλίνη είναι συνήθως σε πιο υψηλά επίπεδα και αυτό δεν είναι καλό να συμβαίνει για πολλές ώρες. Θέλει διαλείμματα γιατί το παιχνίδι έχει απαιτήσεις. Νομίζω ότι καλύτερα θα παίξεις αυτές τις τρεις τέσσερις ώρες την ημέρα. Οι υπερβολές, 8 και 10 ώρες θα σε κάψουνε.

Ν.Π: Ναι, γιατί δεν είναι μηχανικό παιχνίδι. Δεν μπορείς να αποδίδεις στον Internet πολλές ώρες. Ενώ σε live cash game μπορεί να παίξεις πολύ παραπάνω και 10 με 15 ώρες.

Η.Κ: Είναι ξεκούραστο και πιο κοινωνικό.

N.Π: Ενώ στο Internet για κάθε χέρι πρέπει να σκεφτείς 5 με 6 δευτερόλεπτα. Μετά από δύο τρεις ώρες κουράζεσαι. Αν συνεχίζεις να παίζεις θα κάνεις λάθη.


Pokernews: Η αλήθεια είναι ότι ήθελα να σας ρωτήσω, πόσο σας δημιουργεί πρόβλημα στις κοινωνικές σας δραστηριότητες ο χρόνος που αφιερώνετε στο παιχνίδι αλλά από ό,τι βλέπω δεν υπάρχει τέτοιο θέμα;

N.Π: Μπα όχι έχουμε πολύ ελεύθερο χρόνο και εγώ και ο Ήλιος.

H.K: Έχει αυτό το καλό το πόκερ, είναι μία δουλειά που την κάνεις όποτε θέλεις, για όσο θέλεις και έτσι έχεις πολύ χρόνο για τους ανθρώπους που αγαπάς, για την οικογένεια σου και για τα χόμπι σου.

Τέλος δεύτερου μέρους

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Τι νομίζετε;