Μία ματιά στην ιστορία του strip poker στην κουλτούρα των ΗΠΑ

Poker & Pop Culture: A Sneak Peek at Strip Poker

Η προέλευση του strip poker — αυτής της περίεργης παραλλαγής κατά την οποία οι παίκτες ποντάρουν τα... ρούχα που φοράνε αντί για μάρκες ή χρήματα — είναι πολύ δύσκολο να προσδιοριστεί, όπως και του πόκερ γενικά. Ωστόσο, οι περισσότερες μαρτυρίες αναφέρουν ότι ανακαλύφθηκε περίπου μαζί με το κανονικό παιχνίδι, στις αρχές του 19ου αιώνα στην Αμερική.

Η Νέα Ορλεάνη αναφέρεται συχνά ως ένα από τα πρώτα μέρη που παίχτηκε το πόκερ στις Ηνωμένες Πολιτείες και το ίδιο ισχύει και για το strip poker. Άλλοι ορίζουν το παιχνίδι στους οίκους ανοχής του 19ου αιώνα, όπου παρουσιάστηκε ως ένας τρόπος να γίνουν οι γνωστές διαπραγματεύσεις που γίνονται στα μέρη αυτά.

Στην Αμερικάνικη κουλτούρα, οι αναφορές στο strip poker υπάρχουν στον κινηματογράφο από την εποχή που ήταν βουβός. Ένα από τα πιο διάσημα παραδείγματα έρχεται από την ταινία του 1928 The Road to Ruin με πρωταγωνίστρια την Helen Foster ως η ατίθαση νεαρά, Sally Canfield.

Ισορροπώντας σε μία λεπτή γραμμή ανάμεσα στο "εκπαιδευτική" και "προσβλητική," η ταινία δημιούργησε πολλές διαμάχες στην εποχή της, απαγορεύτηκε σε αρκετές πόλεις των ΗΠΑ αλλά συνέχισε να προβάλλεται στα λύκεια ως προειδοποίηση για τις συνέπειες της εγκληματικότητας. Ήταν επίσης μία από τις ταινίες με τα περισσότερα έσοδα για εκείνη τη χρονιά, βγάζοντας $2.5 εκατομμύρια στο box office.

Μία ματιά στην ιστορία του strip poker στην κουλτούρα... 101
"The Road to Ruin" (1928)

Από την αρχή δείχνει τους γονείς της γλυκιάς Sally να μη της παρέχουν τις κατάλληλες συμβουλές και να κάνει τις "λάθος παρέες" παίρνοντας γρήγορα την κάτω βόλτα. Μέχρι να ολοκληρωθεί η λυπηρή ιστορία της, περιλαμβάνει κάπνισμα, ποτό, χρήση ναρκωτικών, προγαμιαίο σεξ, πορνεία και έκτρωση.

Μεταξύ των παραπάνω θεμάτων υπάρχει και μία παρτίδα strip poker σε ένα πάρτι, που στη συγκεκριμένη περίπτωση λειτουργεί ως αποδεικτικό στοιχείο για την ηθική κατάπτωση της Sally. Η ταινία περιείχε και αρκετές γυμνές σκηνές με αρκετούς διανομείς να επιλέγουν να μη τις μεταδώσουν και να προσπερνούν τις ακατάλληλες σκηνές στις προβολές της ταινίας.

Το 1934 έγινε ξανά με ομιλίες, με το The Road to Ruin να έχει και πάλι πρωταγωνίστρια τη Foster (με διαφορετικό όνομα), σε μία λιγότερο προσεγμένη παραλλαγή της ιστορίας, αλλά προκάλεσε και πάλι ποικίλα αρνητικά σχόλια. Μεταξύ των διάφορων αλλαγών σε σχέση με την πρωτότυπη ιστορία, οι συμμετέχοντες του πάρτι παίζουν ζάρια αντί για πόκερ, ποντάροντας τα ρούχα τους.

Άλλες σκηνές strip poker εμφανίστηκαν σε ταινίες των '30s και '40s, όπως στην πολιτική σάτιρα του 1932 The Dark Horse με πρωταγωνίστρια την Bette Davis. Αυτή ξεκινά με ένα κόμμα που επιλέγει έναν μη ικανό υποψήφιο και ο υπεύθυνός του προσπαθεί μετά βίας να τον κρατήσει εντός ορίων.

Την παραμονή των εκλογών το αντίπαλο κόμμα έχει μία ιδέα — το "ace in the hole," όπως το αποκαλούν — να βάλουν την πρώην γυναίκα του υπεύθυνου να παρασύρει τον υποψήφιο σε ένα παιχνίδι strip poker σε ένα απομονωμένο μέρος. Εκεί εμφανίζεται η τράπουλα και... εξαφανίζονται τα ρούχα.

Το χαμηλού μπάτζετ δράμα Mad Youth (1940) — a.k.a. Girls of the Underworld — έχει επίσης strip poker από μία ομάδα νεαρών όταν οι γονείς απουσιάζουν από το σπίτι για να παίξουν μπριτζ, με μερικές ενδιαφέρουσες συνδέσεις ανάμεσα στα δύο παιχνίδια.

Η μητέρα αναφέρει μερικές ενδιαφέρουσες ατάκες κατά τη διάρκεια του μπριτζ μιλώντας για την κόρη της. "Ευτυχώς δε χρειάζεται να ανησυχώ για τη Beth μου," λέει σε ένα σημείο, χαρακτηρίζοντάς τη "κορίτσι υπόδειγμα." Πίσω στο παιχνίδι πόκερ, όπου η Beth βγάζει τη μπλούζα της. "Είναι ένα χαμηλών τόνων μικρό ποντικάκι," προσθέτει αργότερα η μητέρα. Πίσω ξανά στη Beth, που πλέον φορά το τραπεζομάντηλο!

Το strip poker έγινε γρήγορα δημοφιλές στα 1950s και 1960s, κάνοντας όλο και συχνότερα την εμφάνισή του — καθώς η χώρα βάδιζε προς τη λεγόμενη "σεξουαλική επανάσταση".

Η κεντρική φωτογραφία προέρχεται από το A Sneak Peek at Strip Poker (1966), μία εξάλεπτη ταινία υπό τη σκηνοθεσία του Joseph Sarno.

Πριν σκηνοθετήσει τα One Flew Over the Cuckoo's Nest, Amadeus και άλλες αναγνωρισμένες παραγωγές, ο Τσέχος σκηνοθέτης Milos Forman με την κωμωδία του Taking Off το 1971 σχολιάζει τις αλλαγές στην κουλτούρα εκείνη την περίοδο, ενώ ενσωματώνει το strip poker στην ιστορία.

Μία ματιά στην ιστορία του strip poker στην κουλτούρα... 102
"Taking Off" (1971)

Μετά την εξαφάνιση της έφηβης κόρης τους από το σπίτι, Larry και Lynn Tyne συναντούν άλλους γονείς παιδιών που το έσκασαν, και τελικά ενθαρρύνονται να απολαύσουν τη νέα κατάσταση ελευθερίας που τους έχει παρουσιαστεί. Η ιστορία γίνεται αρκετά κωμική, με τους μεσοαστούς πρωταγωνιστές να έρχονται σε επαφή με διάφορες κακές συνήθειες.

Τελικά οι Tynes και ένα ακόμη ζευγάρι περνούν μαζί ένα διασκεδαστικό απόγευμα — με ποτό, χόρτο και παίζοντας ένα παιχνίδι που λέγεται "Texas one-card showdown." Στο παιχνίδι, κάθε παίκτης τραβά ένα φύλλο, με αυτόν που τραβά το μικρότερο να βγάζει και ένα ρούχο.

Το παιχνίδι προχωρά με το Larry να είναι τελικά ο μεγάλος χαμένος. Στο τέλος τραγουδά γυμνός κάνοντας την παρέα του να ξεκαρδιστεί στα γέλια, ενώ το τραγούδι διακόπτεται από την ξαφνική είσοδο της κόρης του!

Άλλες αποδείξεις της δημοτικότητας του strip poker βρίσκονται στο βιβλίο του 1972 Playboy's Book of Games στο οποίο περιλαμβάνονται αναλυτικά οι κανόνες και ο τρόπος παιχνιδιού.

"Αυτό το συναρπαστικό παιχνίδι, αν και πολύ δημοφιλές σε διάφορους κύκλους, σπάνια αναλύεται σε βιβλία για παιχνίδια με χαρτιά," γράφει ο συντάκτης και ειδικός στο τζόγο Edwin Silberstang. Χαρακτηρίζει το παιχνίδι ως ένα εξαιρετικό τρόπο "να σπάσει ο πάγος" σε διάφορες κοινωνικές συναντήσεις.

Επιμένει ότι επιτρέπεται να αφαιρούνται μόνο κανονικά ρούχα, αποκλείοντας έτσι επίδεσμους, γυαλιά, χρυσαφικά και ψεύτικες μύτες. Άλλες προτάσεις αναφέρουν ότι πρέπει να παίζεται draw poker αντί για stud, αφού το δεύτερο θα έχει ως αποτέλεσμα οι παίκτες να μείνουν πολύ γρήγορα χωρίς ρούχα.

Η δημοτικότητα του strip poker μειώθηκε στα επόμενα χρόνια, αν και είναι εμφανές ότι το παιχνίδι έχει μείνει καλά χαραγμένο στη μνήμη του περισσότερου κόσμου.

Στις αρχές των 1980s, ανάμεσα στα πρώτα παιχνίδια που δημιουργήθηκαν για υπολογιστές ήταν παραλλαγές του strip poker, με τους παίκτες να επιβραβεύονται με στατικές, μονόχρωμες εικόνες για τις νίκες τους. Τέτοια παιχνίδια έχουν εξελιχθεί με το χρόνο και συνεχίζουν να παίζονται ακόμη και σήμερα.

Υπήρξε μία εκπομπή σύντομης διάρκειας που ονομαζόταν Strip Poker και προβλήθηκε στο USA Network (το 2000-01). Η Lady Gaga και το χορευτικό της παίζουν το παιχνίδι στο βιντεοκλίπ του 2008 για το "Poker Face". Το American Pie έχει αναφερθεί στο παιχνίδι περισσότερες από μία φορές.

Στην αρχή του The Social Network (2010) βλέπουμε το φοιτητή του Harvard Mark Zuckerberg να δημιουργεί και να δημοσιεύει το site "Facemash" (ένα πρωτότυπο του Facebook) ενώ οι υπόλοιποι φοιτητές κάνουν πάρτι, παίζοντας strip poker ανάμεσα σε άλλες δραστηριότητες.

Και το 2011 έγινε μία συνεύρεση για χάρη της τέχνης στη Νέα Υόρκη με 48 ανθρώπους να παίζουν ένα παιχνίδι strip poker μπροστά στο παράθυρο του στούντιο σε κοινή θέα.

Σε μία εξήγηση του εγχειρήματός του, ο υπεύθυνος του παιχνιδιού και καλλιτέχνης Zefrey Throwell περιέγραψε "το strip poker ως μεταφορά της οικονομίας, με τα ρούχα να συμβολίζουν τα χρήματα," προσθέτοντας ότι "ενώ οι ικανότητες μπορούν να βοηθήσουν, οι άνθρωποι που εμφανίζονται με τα λιγότερα ρούχα είναι στη δυσκολότερη κατάσταση και κανείς δε μπορεί να ελέγξει τον παράγοντα τύχη."

Μία ματιά στην ιστορία του strip poker στην κουλτούρα... 103
Χωρίς ρούχα (σχεδόν) στο "The Dark Horse" (1932)

Μιλώντας για μεταφορές, ο Anthony Holden είχε παρατηρήσει κάποτε ότι "είτε του αρέσει είτε όχι, ο χαρακτήρας ενός άνδρα ξεγυμνώνεται σε ένα τραπέζι πόκερ." Στόχος του Holden ήταν να τονίσει την αναπόφευκτη "έκθεση" κάποιου (μεταφορικά) στο τραπέζι του πόκερ, όπως και η σημασία του να το καταλάβει κάποιος αυτό αν θέλει να πετύχει στο χώρο του πόκερ.

"Αν δεν είναι προετοιμασμένος να δει τον εαυτό του έτσι όπως τον βλέπουν οι άλλοι, με όλα τα μειονεκτήματά του," γράφει ο Holden, "θα είναι ένα τίποτα και στο πόκερ και στη ζωή."

Μπορούμε να πούμε ότι το strip poker κάνει κυριολεξία τη φράση του "ξεγυμνώματος ενός χαρακτήρα". Ωστόσο, στο strip poker, οι καλοί παίκτες — ή οι τυχεροί — μπορούν να αποφύγουν το... "showdown."


Για νέα, στρατηγική, προσφορές και άλλα ακολουθήστε το PokerNews σε Twitter και Facebook.


Τι νομίζετε;

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Άλλα νέα