Στρατηγική με την Kristy: Ο Phil Collins μιλά για το τελικό τραπέζι του WSOP Main Event

Phil Collins

Αυτό το καλοκαίρι, ο Phil Collins είχε μία καταπληκτική πορεία στο World Series of Poker Main Event φτάνοντας μέχρι τους November Nine. Στο final table μπήκε τέταρτος σε μάρκες. Όταν το παιχνίδι συνεχίστηκε τρεις μήνες μετά, πολύ εντυπωσιάστηκαν από τη στρατηγική του Collins να κάνει limp. Στο σημερινό άρθρο Στρατηγική με την Kristy podcast, ο Collins μας μιλά για το Main Event, ενδιαφέρουσες καταστάσεις που αντιμετώπισε και τη σκέψη του πίσω από τη στρατηγική με τα limp στο final table.

Διαβάστε μια περίληψη της συνέντευξης:

Μπορεί να έχω $3 εκατομμύρια σε online κέρδη, αλλά δεν έχει καμία σχέση με το ποσό αυτό ο τραπεζικός μου λογαριασμός. Μία από τις μεγάλες ανησυχίες μου όταν ξεκίνησε το final table ήταν το πόσο παράλογες ήταν οι αυξήσεις στα χρηματικά έπαθλα ανάλογα με τις θέσεις.

Μπορεί να φαίνεται ότι οι αλλαγές στις πληρωμές είναι μεγαλύτερες στις πρώτες θέσεις, είναι επίσης αρκετά υπολογίσιμες και από την τέταρτη ως την έκτη θέση. Διαφορά ενός εκατομμυρίου. Μπορεί να παίξω κανένα τελικό τραπέζι τα επόμενα πέντε χρόνια όπου ο πρώτος θα παίρνει ένα εκατομμύριο δολάρια, πόσο μάλλον ένα που η διαφορά της ένατης με την έκτη θέση θα είναι τόσο. Ήταν απαραίτητο για μένα να κάνω κινήσεις χαμηλής διακύμανσης. Αν και ήθελα να παίξω για τη νίκη και ήθελα πολύ τον τίτλο, θα ήταν αυτοκτονία οικονομικά για μένα να βγω ένατος. Θα ήταν απαράδεκτο, από τη στιγμή που γνωρίζω ότι αν παίξεις tight και solid παιχνίδι μπορείς να ανέβεις θέσεις, να μη το κάνω. Σχεδόν σίγουρα θα το κάνεις αυτό αν κάνεις fold σε κάθε χέρι. Κάποιοι θα φύγουν. Αλλά ήθελα να παίξω πολλά χέρια.

Έκανε limp και παλιότερα, έτσι έχω ένα limping range και στα online τουρνουά. Ένιωθα άνετα μ'αυτό. Είναι από τις στρατηγικές στις οποίες πρέπει να αφοσιωθείς αν αποφασίσεις να το κάνεις. Δε μπορείς να κάνεις limp μερικά χέρια γιατί αν καταλάβουν τι χέρια κάνεις limp, τότε θα σε εκμεταλλευτούν. Θα πρέπει να κάνεις πάντα limp και να έχουν στο μυαλό τους, “Μπορεί να έχω άσους ή ντάμα-βαλέ”. Έχουν αυτοί το βάρος της απάντησης.

Επίσης έπαιζε απέναντι σε παίκτες που τους αρέσει πολύ να κάνουν three-bet, ειδικά ο Pius Heinz. Όταν πήρε πολλές μάρκες από το Eoghan O’Dea, ήταν καταστροφικό για μένα. Είχα ένα παίκτη στα δεξιά μου με πολλές μάρκες από τον οποίο έπρεπε να πάρω μερικές. Είναι εξαιρετικός παίκτης, αλλά προφανώς, θα προτιμούσα τον O’Dea με μάρκες στα δεξιά μου παρά τον Pius στα αριστερά μου.

Ο Ben Lamb έκανε πολλά three-bet επίσης. Ο Sam Holden και ο Anton Makiievskyi είχαν και οι δύο stacks για re-shove, έτσι αν έπαιζα παιχνίδι με raise, θα έπεφτα σε re-shoves και three-bets. Βασικά αρνιόμουν να κάνω four-bet shove χωρίς τα nuts όπως ντάμες, ρηγάδες, άσους ή άσο-ρήγα. Αυτό σημαίνει ότι έπρεπε να κάνω limp γιατί ποτέ δε θα έκανε four-bet shove με μέτρια φύλλα.

Μπορείς ακόμη και έτσι να κερδίσεις το τουρνουά. Αν τα πράγματα πήγαιναν καλά για μένα, όπως για παράδειγμα αν είχα διπλασιάσει γρήγορα, ξεγελώντας κάποιον με άσους aces ή αν είχα πάρει ένα μεγάλο pot με βαλέ-εννιά επειδή έκανα limp, τότε θα άλλαζα τελείως αν είχα ένα από τα τρία μεγαλύτερα stack. Ίσως και να έκανα raise σε κάθε χέρι μετά απ'αυτό. Αλλά, με τον Pius να μαζεύει μάρκες και εγώ να έχω λίγες, ακολούθησα τη στρατηγική με το limp για όλο το παιχνίδι μου. Δεν είμαι περήφανος γι'αυτό, αλλά νομίζω ότι πέτυχα το στόχο μου.

Ακολουθήστε το PokerNews στο Twitter για όλα τα τελευταία νέα.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Σχετικοί Παίκτες

Τι νομίζετε;